Η πρώτη άσκηση στον γύρο των καρτών είναι να φτιάξουμε μία ATC κάρτα με κάποιο γνωμικό/ρητό κλπ που να περιλαμβάνει την λέξη σπίτι... Όμως δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε καθόλου σχήμα σπιτιού ή mists.
...Κι έτσι λοιπόν, με το που γύρισα από το ταξίδι μου χτες, στρώθηκα να φτιάξω την πρώτη μου ATC κάρτα. Μου βγήκε το λάδι οφείλω να ομολογήσω, καθώς δεν είμαι συνηθισμένη να δουλεύω σε τόσο μικρό χώρο - μία ATC κάρτα είναι διαστάσεων 2,5x3,5 ιντσών, ή κάτι λιγότερο από 6,5x9 εκατοστά!
Ήμουν όμως και τυχερή. Λόγω ταξιδιών, καθώς έψαχνα να βρω το θέμα μου, πέτυχα το "όλα τα ταξίδια καταλήγουν στο ίδιο μέρος: σπίτι" και όπως καταλαβαίνετε, λόγω περιστάσεων το λάτρεψα.
Άρχισα να ψάχνω στα χαρτιά που έχω με θέμα τα ταξίδια και βρήκα ένα χαρτί της Bazzill με χάρτες με ωραία χρώματα. Το κοιτάζω και διαπιστώνω ότι είχε και την Ελλάδα σε σχεδόν τέλειο μέγεθος για την ATC! Λέω σχεδόν γιατί αναγκάστηκα να κόψω λίγο Βόρειο Ελλάδα και Κρήτη... το εναλλακτικό θα ήταν να συμπεριλάβω Τουρκία και όχι, αυτό δεν το ήθελα ;)
Το λοιπόν... βρήκα και ένα άλλο χαρτί της October Afternoon με δρομολόγια αεροπλάνων και εντόπισα την Aegean Air και την Αθήνα. Γελώντας σκεφτόμενη ότι πολύ πιθανόν να έχω ταξιδέψει με αυτή την πτήση, έκοψα το κομματάκι να το προσθέσω κι αυτό.
Για να φαίνεται η φράση πάνω στο χάρτι αποφάσισα να την εκτυπώσω σε ημιδιαφανές χαρτί (ναι, μου βγήκε το λάδι να δω που ακριβώς θα εκτυπωθούνε οι λέξεις...). Το κόλλησα πάνω στον χάρτη και πρόσθεσα και ένα ραψιματάκι με την ραπτομηχανή. Παλαίωσα λίγο τις άκρες του χάρτη και τέλος τον κόλλησα πάνω σε χαρτόνι για να του δώσω πλαίσιο και να το φέρω στις σωστές διαστάσεις μίας ATC κάρτας.
Τέλος διάλεξα 3 wood veneers για να υπογραμμίσω το μήνυμα, τα χρωμάτισα με μαρκαδόρους ProMarkers και πρόσθεσα Glossy Accent πάνω στην καρδούλα. Και έτοιμο...
Ελπίζω να σας αρέσει και να προχωρήσω και στον επόμενο γύρο! ;)
Πριν τρεις μόλις μέρες επέστρεψα από ολιγοήμερες διακοπές στην Ολλανδία. Εκεί σπουδάζει ένας ξάδελφός μου κι εφόσον επιστρέφει τον Αύγουστο ήταν η τελευταία μας ευκαιρία να τον επισκεφτούμε.
Επειδή όλο θέλω να κάνω μίνι άλμπουμς αλλά ποτέ δεν το αποφασίζω κυρίως γιατί βαριέμαι την διαδικασία επιλογής, διόρθωσης και εκτύπωσης φωτογραφιών, αυτή τη φορά πήρα μαζί μου την Instax μηχανή μου, ένα αλμπουμάκι με διαφάνειες στυλ Project life και 1-2 κιτς Project life. Κάθε μέρα λοιπόν καθόμουν και έφτιαχνα την ημέρα που μας πέρασε, με ελάχιστα υλικά και χωρίς άγχος. Πρόσθεσα μόνο κάτι λεπτομέρειες όταν γύρισα σπίτι.
Στο εξής, αυτό θα κάνω στις διακοπές μου σίγουρα, έχω ενθουσιαστεί!
Και οι σελιδούλες που ετοίμασα:
... Το συνιστώ ανεπιφύλακτα για γρήγορη και σύντομη καθημερινή καταγραφή των διακοπών σας!
Ναι, ναι, καλά λέει ο τίτλος... Ήθελα να κάνω πρώτα μία ανάρτηση για το καταπληκτικότατο crop του Scrapbookers in Greece το προηγούμενο Σάββατο, αλλά δεν έχω βγάλει ακόμα φωτογραφίες, και είπα να τελειώσω επιτέλους αυτό το ποστ, μια και πάει να τελειώσει και ο πρώτος μήνας του 2013 και ακόμα δεν το έχω ανεβάσει...
Σήμερα λοιπόν θα σας δείξω τα δωράκια που πρόλαβα να φτιάξω φέτος για τα Χριστούγεννα! Μόνο να ζητήσω από την αρχή συγνώμη για την ποιότητα των φωτογραφιών, γιατί τις έβγαλα τελευταία στιγμή και δεν είναι και οι καλύτερες!
Αρχίζω από τα tags που ετοίμασα:
Σφραγίδα με καφέ μελάνι σε κραφτ χαρτόνι για το background, έκοψα πάνω στο tag τα αγαπημένα μου δεντράκια και κόλλησα το pattern paper από κάτω. Άσπρο gel στυλό γύρω-γύρω και σε μπανεράκι τα ονόματα:
Δύο καρτούλες για τις ξαδέλφες, που μέσα είχαν το δωράκι τους. Την τεχνική για το πως μπήκαν οι δωροκάρτες στην ευχετήρια κάρτα είναι από το περσινό Holiday Card Boot Camp των Online Card Classes:
Το καθιερωμένο ημερολόγιο για την μητέρα μου. Τρίτη συνεχόμενη χρονιά. Το θέμα αυτόν τον χρόνο είναι η ευγνωμοσύνη - gratitude. Να'ναι καλά τα κορίτσια και η τρέλα που έχει πέσει στην craftoπαρέα με το Cameo και με έχουν κάνει να ξεσκονήσω το Silhoutte μου! Τα αποφθέγματα λοιπόν κόπηκαν όλα στο Silhoutte και μετά πρόσθεσα πολύ απλά διακοσμητικά στην κάτω γωνία. Clean and simple... αλλά με αρκετή δουλειά! (Ειδικά όταν πρέπει να την κάνεις μέσα σε μία μέρα!!!)
Και τέλος, τα αγαπημένα μου: τα πρώτα μου shadow boxes που έφτιαξα για τις δύο νταντάδες των ανηψιών, την γιαγιά τους και την θεία τους. Οι φωτογραφίες είναι, φυσικά, από την βάφτιση. Την μία την χρησιμοποίησα και σε μία σχετικά πρόσφατη σύνθεση (που κέρδισε και στο Sketchbook 365 - γιούπι!!!), αλλά εδώ έπεσε λίγο cropάρισμα - κυρίως γιατί δεν είχα φωτογραφία με τον άλλο ανηψιό και τους γονείς του, οπότε εστίασα στα ανήψια και τις μητέρες τους. Αρχικά δεν ήθελα να τα κάνω ολόιδια... αλλά τελικά το δεύτερο το έκανα την πρωτοχρονιά, με το που ξύπνησα, και πριν πάμε στο παραδοσιακό οικογενειακό τραπέζι όπου θα τα παρέδιδα... οπότε δεν υπήρχε περίπτωση να σκέφτομαι άλλο στήσιμο, χιχιχι
Αυτά λοιπόν για φέτος... Ελπίζω να άρεσαν στους παραλήπτες των δώρων (φάνηκε να τους αρέσουν, χιχιχι).
Μόλις τελείωσα ένα πολύ γρήγορο και εύκολο προτζεκτάκι... Έδωσα την ευκαιρία στο ψυγείο μου να μου θυμίζει αυτά που πρέπει να αγοράσω!
Βέβαια το εύκολο και γρήγορο οφείλεται στο Silhoutte SD... αλλά πολύ σύντομα στην μπλογκογειτονιά θα αρχίσουν να κυκλοφορούν πολλές δημιουργίες με Cameo, σωστά; ;ο)
Το άλλο που χρειάστηκα ήταν το ειδικό βινύλιο-μαυροπίνακας της Silhouette. Βρήκα στον κυβερνοχώρο μία δωρεάν... "φούσκα ομιλίας", την μετέτρεψα σε αρχείο κοπής για το Silhouette και έκοψα το βινύλιό μου. Πρόσθεσα faux stitching τριγύρω, γραμματάκια thickers και έτοιμο. Μπήκε αμέσως στο ψυγείο μου:
Σήμερα έχω να μοιραστώ μαζί σας μία από τις πιο αγαπημένες μου δημιουργίες... Το δώρο που έφτιαξα την περασμένη εβδομάδα για τα γενέθλια της μητέρας μου - Χρόνια Καλά και Πολλά μαμά!
Ο πρώτος μου mixed media καμβάς:
Ναι, έκανα τον πρώτο μου mixed media καμβά... και το χάρηκα απίστευτα πολύ! Ο καμβάς είναι 30x30. Την βασική ιδέα την οφείλω κυρίως στο βιβλίο Creative Foundations της Vicki Boutin. Από κει και ύστερα... έκανα ό,τι μου ερχόταν στο μυαλό και ό,τι είχα όρεξη να κάνω! Για του λόγου το αληθές...
Έκοψα την καρδιά από χαρτόνι κουτιού. Το κάλυψα με σελίδες από περιοδικά που κόλλησα με mod podge, στη συνέχεια το έβαψα με διάφορες ακρυλικές μπογιές τις οποίες πέρναγα από πάνω με μωρομάντηλο για να βγάλω το πολύ χρώμα. Κόλλησα τα κίτρινα κουμπιά με dots και βέβαια τελείωσα με λίγο doodling γύρω από την καρδιά...
Το πως διασκέδασα να κάνω το φόντο δεν λέγεται! Πολύ gesso, γράμματα από χαρτόνι, ακρυλική μπογιά σε ανοιχτό πράσινο, από πάνω ακρυλική μπογιά σε τυρκουάζ πάλι με χρήση μωρομάντηλων, χοντρή διαφανής σκόνη ανάγλυφου, gesso με... χαρτόνι από το χαρτί της τουαλέτας για τα στρογγυλά σχέδια και παλιά πιστωτική κάρτα για τις γραμμές.
Στην γωνία χρησιμοποίησα μία κορδέλα που την έραψα στη μέση για να "δέσει" καλά η κορδέλα. Α, κι άλλη ανάγλυφη σκόνη στο βελάκι που είχα βάψει με ακρυλικό χρώμα. Υφασμάτινα thickers που χρωματίστηκαν με Distress Inks.
Αυτά. Μου φάνηκε ικανοποιητική η πρώτη μου προσπάθεια.
Μία σχετικά σύντομη ανάρτηση σήμερα για να μοιραστώ μαζί σας άλλη μία σελίδα art journaling. Μου πήρε 2-3 μέρες να την τελειώσω, αλλά την χάρηκα την διαδικασία. Είναι σχετικά με κάτι που σκεφτόμουν τον τελευταίο καιρό σχετικά με αυτά που ασχολούμαι:
Παρέλαβα τα Dylusion mists μου... και έχω πάθει! οκ, μπορεί με τόσο γράψιμο να μην φαίνονται πολύ, αλλά δεν μπορούσα να σταματήσω να χρησιμοποιώ τα mists, τις μάσκες μου... και νερό!
Η σφραγίδα είναι το γνωστό κοριτσάκι της αγαπημένης Suzi Blu. Στην προηγούμενη σελίδα είχα χρησιμοποιήσει μόνο το κεφαλάκι της.
Και, φυσικά, πολύ doodling και zentangle... Έχω βρει την τέλεια λύση όταν έχω μπλοκάρει ή όταν δεν έχω αρκετό χρόνο για να κάνω κάτι ολοκληρωμένο. Πιάνω χαρτί και μαρκαδόρο και αρχίζω. ;ο)
Στην τελευταία μου ανάρτηση σας έλεγα ότι ήθελα να κάνω και μία σελίδα art journal για να κάνω μαζί την ανάρτηση με το βιβλίο που έφτιαξα, αλλά δεν μου έβγαινε. Εννοείται ότι με το που έκανα ανάρτηση το βιβλίο και έφυγε η σκέψη "θέλω (βλέπε: πρέπει) να κάνω και μία σελίδα art journal", ξεμπλόκαρα και την έκανα το ίδιο βράδυ.
Επειδή το προηγούμενο σαββατοκύριακό μου ήταν σούπερ-γεμάτο, όλη την μέρα το Σάββατο και την περισσότερη την Κυριακή ήμουν με φίλους και πέρασα ΣΟΥΠΕΡ, ήθελα να κάνω μία σελίδα με την γνωστή έκφραση "Η ζωή είναι καλύτερη με φίλους". Ορίστε το αποτέλεσμα:
Από την αρχή σκεφτόμουν αυτά που θα ήθελα να είχα κάνει διαφορετικά, αλλά είναι ουσιαστικά το τρίτο που κάνω, οπότε δεν είμαι αυστηρή με τον εαυτό μου... απλά τα σημειώνω για τις επόμενες σελίδες - έτσι δεν μαθαίνουμε; πχ τα γράμματα του τίτλου βγήκανε στραβά, και τελικά το καφέ χρώμα με τις κοπελίτσες δεν πολυκολλάει. Ε, θα το έχω υπόψη μου την επόμενη φορά ;ο)
Αυτό που απόλαυσα πραγματικά να κάνω ήταν οι καρδιές με modeling paste. Κάποιες κοντινές φωτογραφίες:
Η πρώτη είναι που λέω η "κανονική" (θα δείτε μετά τι εννοώ). Και ναι, όντως, αυτό που βλέπετε είναι γκλιτεράκι!!! Διακριτικό σχετικά εφόσον είναι Distress Stickles, πάραυτα είναι γκλιτεράκι ;ο)
Σε αυτή έβαλα επίτηδες στην μία πλευρά ΠΟΛΥ modeling paste και μου άρεσε πάρα πολύ το "άγριο" αποτέλεσμα που βλέπετε στην φωτογραφία.
Στην παραπάνω καρδιά αντίθετα έβαλα επίτηδες λίγο modeling paste στην μία πλευρά για να φαίνεται λίγο από κάτω το σχέδιο που είχα κάνει πιο πριν με misting.
Και μία κοντινή με τις κοπελίτσες της Suzi Blu. Είναι σφραγίδα Unity Stamps που την σφράγισα πάνω σε φύλλα παλιού βιβλίου:
Μέχρι και στα μαλλιά τους έβαλα Distress Stickles, τι άλλο να πω;;;
Νομίζω αυτό το σαββατοκύριακο έσπασα κάθε ρεκόρ δημιουργίας...
Χάρη στις προκλήσεις του Scrapbookers in Greece, σε ένα 48ωρο κατάφερα να κάνω μία κάρτα, δύο συνθέσεις, ένα tag, ένα altered project και ένα καδράκι... και δύο αποτυχημένες ATC. Που θα μου πάει, θα κάνω και μία ATC να μου φύγει ο καημός!
Και αρχίζουμε...
Την καρτούλα που έφτιαξα για την πρόκληση την είδατε στην προηγούμενη ανάρτησή μου εδώ... Είναι μέσα στο 48ωρο, γιατί κατάφερα να την τελειώσω το απόγευμα της Παρασκευής! Δούλευα, έκανα διάλειμμα, χρωμάτιζα ένα λουλουδάκι, συνέχιζα την δουλειά και ούτε καθεξής, χεχεχε
Στη συνέχεια, το Σάββατο το πρωί έκανα μία σύνθεση για την πρώτη πρόκληση της Κατερίνας. Η σύνθεση είναι από πρόσφατο ταξίδι στο Λονδίνο με μία φίλη μου (ευχαριστώ Ελένη για την φωτογραφία!!!):
Στη συνέχεια έκανα ένα tag για την τρίτη πρόκληση της Ειρήνης που μας ζητούσε να φτιάξουμε tag με πεταλούδες:
Μετά σειρά είχε η τέταρτη πρόκληση της Ελένης με το bingo. Πάλι καλά που είμαι εκτός συναγωνισμού ούτως ή άλλως, καθώς χρησιμοποίησα και άλλα εκτός από το bingo (σχοινί, σφραγίδες, twine...). Αλλά την καταχάρηκα την σύνθεση! Είναι με το ανηψάκι μου τον Ανδρέα, η γιαγιά του είναι από την Νορβηγία (προφανώς η θεία μου, η άλλη του γιαγιά!) και του πήρα το μπλουζάκι που φοράει στις φωτογραφίες από την Κοπεγχάγη τον προηγούμενο μήνα...
Στη συνέχεια, η ένατη πρόκληση της Ρούλας. Πολλαπλή πρόκληση για μένα, καθώς μας ζητούσε να αλλάξουμε ένα αντικείμενο και να βάλουμε λουλουδάκια, πεταλούδες και γκλίτερ... χμ... καμιά φορά χρησιμοποιώ το κάθε ένα χωριστά, αλλά όλα μαζί... μεγάάάάάλη πρόκληση για μένα! χαχαχα Χάρηκα όμως γιατί ήταν ευκαιρία να ξεσκονίσω τα "decoupage" υλικά μου και να φτιάξω ένα κουτάκι. Και πάλι ευχαριστώ την Ελένη για τα λουλουδάκια που μου έδωσε!!! (ναι, δεν έχω καν λουλουδάκια, χαχαχα)
Και τέλος (προς το παρόν), η δεύτερη πρόκληση σε συνεργασία με το tvcrafts.gr. Ήξερα από την αρχή τι ήθελα να κάνω, ήταν κάτι που μου άρεσε από την πρώτη στιγμή που το είδα. Ιδού λοιπόν το χριστουγεννιάτικο δεντράκι μου από χάρτινα ρολά μέσα στο κατακαλόκαιρο!!! Αν σας ενδιαφέρει, το βιντεάκι μπορείτε να το βρείτε εδώ.
Αυτά από μένα... ελπίζω να σας αρέσουν! Μακάρι να μπορούσα να ετοιμάσω όλες τις προκλήσεις, αλλά δεν πρόλαβα... και είχα και δύο ατυχήματα στις προσπάθειές μου να κάνω ATCs που μου σπάσανε τα νεύρα...
Πάντως προσωπικά πέρασα πραγματικά υπέροχα αυτό το σαββατοκύριακο και εντυπωσιάστηκα πραγματικά από τις δημιουργίες, το ταλέντο... και την γρηγοράδα των ελληνίδων scrapbookers! Μπράβο βρε κορίτσια!
Να προειδοποιήσω ότι αυτή η ανάρτηση θα είναι ιδιαίτερα μεγάλη; Την δικαιούμαι κι εγώ μία, εεεε;
Το λοιπόν... αυτό το σαββατοκύριακο δεν έφτιαξα τίποτα γιατί αναδιοργάνωσα το craftoδωμάτιό μου... τρελή χαρά! Και ξεκίνησα ένα μίνι άλμπουμ για την μικρή Ιωάννα, θα σας το δείξω όταν το τελειώσω.
Επειδή όμως θα ξαναφύγω για ταξιδάκι και δεν με βλέπω να προλαβαίνω να τελειώσω κάτι, είπα να μοιραστώ μαζί σας κάτι που έχω κάνει εδώ και 2-3 εβδομάδες.
Πριν από αυτό όμως, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας ένα βραβειάκι που με χαροποίησε ιδιαίτερα! Τις τελευταίες μέρες ανακάλυψα ένα πανέμορφο blog, το SoFan... της Σοφίας και της Φανής. Αν δεν το έχετε επισκεφτεί, το συνιστώ ανεπιφύλακτα, λογιών-λογιών χειροποίητες δημιουργίες και όλες πανέμορφες!
Η Φανή λοιπόν του SoFan με τίμησε με το βραβείο του "Versatile blogger"!
Το πόσο χάρηκα δεν λέγεται... και γιατί εκτιμώ πολύ την δουλειά τους, και γιατί τελευταία έχω αρχίσει και σκέφτομαι αν το έχω παρακάνει με τα διάφορα που ασχολούμαι - μία βελονάκι, μία κάρτες, μία συνθέσεις, μία μίνι άλμπουμς, τώρα και art journaling; (και πού είστε ακόμα... αν αντέξετε να διαβάσετε όλη την ανάρτηση!). Αλλά εκεί που προβληματίζομαι, εκεί σκέφτομαι "ε, και; Η ουσία είναι να το διασκεδάζω. Και ως αυθεντική Τοξοτίνα, αυτό με βοηθάει να μην βαρεθώ κιόλας!". Οπότε το βραβείο του "Versatile Blogger" ήρθε και έδεσε... (Σημ.: versatile = ευπροσάρμοστος, πολυτάλαντος, ευέλικτος).
Έτσι λοιπόν ήθελα να ευχαριστήσω τις SoFan για το βραβειάκι και με την σειρά μου να το χαρίσω σε κάποια αγαπημένα μου blogs που επίσης ασχολούνται με μία ποικιλία χειροποίητων δημιουργιών:
1. Puccarina- Puccarina's workshop: Το κορίτσι που μας έχει τρελάνει με τις τσόχινες δημιουργίες της, τις κάρτες, και τελευταία και με τις συνθέσεις της! A, ράβει κιόλας (που να δείτε το τσαντάκι που έχω, χιχιχι) και κάνει και διάφορες άλλες χαρτοκατασκευές (πηγαίντε να δείτε τα κουτάκια της, τα fortune cookies και τις γιαπωνέζες κουκλίτσες της!). Και είναι και απίστευτος άνθρωπος!!!
2. Ευδοκία - I love scrapbook: Η Ευδοκία κάθε μήνα μας εμπνέει με τις κατασκευές που μας προτείνει στο Get Creative. Επισκεφθείτε το blog της να δείτε όλα τα πανέμορφα projects που κάνει... τί να σας πρωτοπώ; Κουτιά, ημερολόγια, γλυκά, κοσμήματα, συνθέσεις... κλπ κλπ κλπ. Πηγαίντε να ρίξετε μια ματιά!
3. Αλίκη - Aliki's Angel: Το γλυκύτατο αυτό κορίτσι έχει επίσης απίστευτο γούστο στις συνθέσεις της, τα μίνι άλμπουμ της (ε, έχει και τρομερό μοντέλο-έμπνευση!). Τελευταία μας τρελαίνει και με τις απίστευτες mixed-media δημιουργίες της!
4. Νατάσα Τσουφ - Creative Tsouf: Γλύκα-γλύκα-γλύκα. Αυτό σκέφτομαι κάθε φορά που επισκέφτομαι το blog της συνονόματης Νατάσας. Με φοβερό γούστο, θα δείτε από συνθέσεις και άλλες χαρτοδημιουργίες, tutorials, μέχρι γλυκά και προτάσεις για άλλα blogs που ανακαλύπτει στην blogoγειτονιά
5. Μαρία - Δημιουργίες: Θέλετε γλυκύτατες καρτούλες; Μήπως συνθέσεις; Ή μίνι άλμπουμς; Α, έχουμε και mixed media καμβάδες! Ναι, η Μαρία μας παρουσιάζει τις πανέμορφες και σαφώς versatile Δημιουργίες της, πώς να μην της χαρίσω το βραβείο;
Αυτά λοιπόν για το βραβείο... αν αντέχετε ακόμα, έχει και συνέχεια: Το Zentangle με το οποίο ασχολήθηκα πρόσφατα (σας είπα παραπάνω, και πού είστε ακόμα... ;ο))
Προσπάθεια νούμερο 1:
Προσπάθεια νούμερο 2:
Προσπάθεια νούμερο 3:
Ήθελα καιρό να δοκιμάσω το Zentangle - ουσιαστικά ένα είδος doodling έτσι; Ένα βράδυ λοιπόν που ήμουν πάρα μα πάρα πολύ πεσμένη και δεν μπορούσα να κοιμηθώ σηκώθηκα, πήγα στο craftoδωμάτιο και άρχισα να πειραματίζομαι. Το αποτέλεσμα ήταν η πρώτη προσπάθεια που βλέπετε παραπάνω.
Δεν είναι όμως αυτό το σημαντικό. Το σημαντικό είναι ότι λειτούργησε πραγματικά σαν ένα είδος διαλογισμού θα έλεγα. Αν σκοπός του διαλογισμού είναι να αδειάζουμε το μυαλό μας από κάθε σκέψη, αυτό ακριβώς κατάφερα. Στην αρχή ξέρετε, οι σκέψεις στροβίλιζαν το μυαλό μου και τις άφηνα, ενώ ταυτόχρονα συγκεντρωνόμουν στα σχέδια και στο μαύρισμα. Όταν τελείωσα συνειδητοποίησα ότι πραγματικά το μυαλό μου είχε καθαρίσει, είχα ηρεμήσει πραγματικά και σε πέντε λεπτά είχα κοιμηθεί.
Την άλλη μέρα κατά το μεσημεράκι μια από τα ίδια - αλλά αυτή τη φορά δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ και στη δουλειά. Έκανα διαλειμματάκι, και το αποτέλεσμα ήταν η δεύτερη προσπάθεια... αλλά και η ηρεμία και η συγκέντρωση στην δουλειά και πάλι.
Ε, το βραδάκι είπα να το προλάβω και έκανα την τρίτη προσπάθεια πριν πάω για ύπνο.
Θα συνιστούσα ανεπιφύλακτα λοιπόν να το δοκιμάσετε... και να δείτε πώς το μυαλουδάκι σας μπορεί κι αυτό να σταματήσει για λίγο!
Αυτά για το Zentangle. Αν κάνετε ένα search στο Google ή στο YouTube θα μπορείτε να βρείτε οδηγίες και ένα σωρό σχέδια. Α, κι εδώ μπορείτε να δείτε τις πρώτες υπέροχες προσπάθειες της Ελένης! : But first I... in a tangling mood!
Ελπίζω να σας αρέσει!
Φιλιά,
Νατάσα
ΥΓ: (Όχι, που θα τελείωνε τόσο γρήγορα η ανάρτηση...) αααα επιτέλους κέρδισα κάτι!!! Το Little Sunday's Place είναι επίσης ένα blog που ανακάλυψα πρόσφατα και ξετρελάθηκα με το πάρα πολύ πρωτότυπο και πανέμορφο μίνι άλμπουμ-χωριό που έφτιαξε πρόσφατα! Εξού και το σχόλιο που της άφησα στην αντίστοιχη ανάρτηση. Και χάρη στο οποίο κέρδισα την κλήρωση που έκανε με το Daybook και chipboard της πολυαγαπημένης Amy Tangerine! Γιούχου!!! Ευχαριστώ πολύ Κυριακούλα!!!
Όχι, αυτή τη φορά δεν έχω φτιάξει κάτι να μοιραστώ μαζί σας. Έμπνευση μηδέν. Ζίροου. Θέρο. Ζερό. Νάδα δε νάδα.
Αλλά... δεν πτοούμαστε! Γιατί πέρασα ένα διαφορετικό και ωραιότατο απογευματάκι. Κι αυτό χάρη στην φιλενάδα μου την Puccarina, η οποία μου χάρισε το ακόλουθο βραβείο:
Μόλις διάβασα 5 αγαπημένα τραγούδια, τρόμαξα! Μόνο 5;;; Είναι δυνατόν; Και τότε μου ήρθε μία ιδέα: να βρω 5 τραγούδια από 5 διαφορετικές περιόδους της ζωής μου που σημαίνουν πολλά για μένα, τα περισσότερα τα έλιωσα στην κυριολεξία (ξέρετε, απανωτά repeat) και που ακόμα και σήμερα μόλις τα ακούω συγκινούμαι και δεν μπορώ να αντισταθώ και τα τραγουδάω (καλύτερα να μην είστε κοντά, πιστέψτε με!). Αν έχετε κουράγιο, θα έχω και επεξήγηση...
Και αρχίζουμε λοιπόν... Η πρώτη μου κασέτα: Μάνος Χατζιδάκις -Εδώ Λιλιπούπολη. (Ναι, ναι, ξέρω, προδίδω την ηλικία μου τώρα... 38 χρονών είμαι, εντάξει;;;) Από τις τόσες φορές που την άκουγα κάθε μέρα, την έλιωσα στην κυριολεξία και μου πήρανε άλλη! χαχαχα Αγαπημένο τραγούδι:
Όχι, δεν ήταν το Χοντρό μπιζέλι ούτε το Δεν είμαστε Ζουλού (τα άλλα δύο αγαπημένα μου)... Αλλά η Μαγιονέζα! Θυμάμαι που το έβαζα και φανταζόμουν τις τρελές εικόνες, μία κινέζα να κολυμπάει σαν δελφίνι στην μαγιονέζα, το βαπόρι να ρίχνει κανονιές με κίτρινα φαγητά, να βάφονται σπίτια και παράθυρα κίτρινα, τι να λέμε τώρα... Μου φαινόταν τόσο τρελό που ήθελα να χάνομαι σε αυτήν την φανταστική χώρα που θα μπορούσαν να συμβαίνουν όλα αυτά!
Κάνουμε ένα σάλτο στην εφηβεία μου. Από εφηβικούς έρωτες όλες ξέρετε πιστεύω, έτσι; Και το τραγούδι με το οποίο υπέφεραν η μητέρα μου και ο αδελφός μου: Etta James - Damn your eyes
Δεν νομίζω να είχα αφήσει βιβλίο για βιβλίο, τετράδιο για τετράδιο και θρανίο για θρανίο που να μην είχα γράψει τους στίχους. Μέχρι και σε μία αυτοκόλλητη ετικέτα το είχα γράψει και το είχα κολλήσει στον τοίχο του δωματίου μου, χαχαχα. Τί να κάνω, πίστευα ότι οι στίχοι μου ταίριαζαν γάντι.... αχχχ... αυτά τα μάτια που μου είχαν κάνει την ζημιά, ακόμα τα θυμάμαι! Ξεχνιούνται οι πρώτοι έρωτες;;;
Και περνάμε στην φοιτητική μου περίοδο και σε ένα τραγούδι που αν μου βάζανε το πιστόλι στον κρόταφο και μου λέγανε "ένα μόνο τραγούδι!!!", θα διάλεγα αυτό: U2 - One
Δυστυχώς, δεν έχει να κάνει με ερωτική απογοήτευση. Ένας φίλος είχε αγοράσει το cd (από τα πρώτα τότε που κυκλοφορούσαν) και μου το είχε γράψει σε κασέτα. Λίγες μέρες μετά χάθηκε σε ατύχημα με το αυτοκίνητο. Και η τελευταία κουβέντα που του είχα πει ήταν "σε παρακαλώ, βάλε ζώνη", αν και ήξερα ότι δεν θα το έκανε, αλλά ήταν η πρώτη φορά που είχα τρομάξει με το πώς οδηγούσε. Ο πρώτος χαμός λοιπόν κοντινού ανθρώπου και ήταν ενός νεαρού παιδιού. Περαιτέρω λόγια είναι περιττά. Δεν σας περιγράφω το τι έγινε στην συναυλία των U2 στην Αθήνα. Συνεχίζουμε.
Και προχωράμε στο τραγούδι που μου ήταν πολύ δύσκολο να διαλέξω. Και να σας εξηγήσω. Άρχισα να μαθαίνω ισπανικά κάποια στιγμή για να γεμίσω τον ελεύθερο χρόνο μου. Και έπαθα τέτοια πλάκα με την τόσο ρομαντική μουσική τους, που ερωτεύτηκα την Ισπανία τρελά... Τρελά όμως. Σε σημείο που τελικά κατάφερα και μετακόμησα στην Ισπανία. Πλέον την θεωρώ δεύτερη πατρίδα μου. Εκεί θεωρώ ότι ωρίμασα και στάθηκα πραγματικά μόνη μου στα πόδια μου. Άλλωστε, είμαι ακόμα επίσημα μόνιμος κάτοικος Ισπανίας ;ο)
Το λοιπόν... Ήθελα να διαλέξω ένα από όοοολα αυτά τα τραγούδια και τελικά μετά από πολλή σκέψη, κέρδισε αυτό που και πάλι έγραφα παντού όταν, τον πρώτο χρόνο μου στην Ισπανία, πέρασα αυτό που αποκαλώ "δεύτερο εφηβικό έρωτα": Enrique Bunbury - Con el alma en los labios:
Μετάφραση των πρώτων στίχων για να πάρετε μία ιδέα: "Σε αγαπάω τόσο που ποτέ δεν μπόρεσα να εξηγήσω το γιατί. Μοιάζω με τον θρήνο ενός πουλιού που ψάχνει την σκιά της καρδιάς σου. Αν με αγαπούσες όσο σε λατρεύω, ο έβδομος ουρανός θα ήταν των δυο μας." Και πάει λέγοντας. Το πιάσατε το νόημα τρομάρα να μου'ρθει! χαχαχα
Και φτάνουμε στο τελευταίο τραγούδι... αυτό κι αν με βασάνισε! Και τελικά είπα να απλοποιήσω τα πράγματα. Θα έβρισκα το τελευταίο "cd" που έχω αγοράσει και θα βάλω το αγαπημένο μου τραγούδι, για να δείτε και τι στυλ μουσικής ακούω τώρα. Και όντως, ήταν καλή ιδέα, γιατί είναι μεν "mainstream", αλλά αντιπροσωπευτικό της μουσικής που μου αρέσει: Zaz - Je veux. Σε ζωντανή εκτέλεση και με ελληνικούς υπότιτλους:
Η βραχνάδα της φωνής της, τα λόγια... εξαιρετικό τραγούδι. Όλο το cd είναι πραγματικά υπέροχο (και ναι, το έχω λιώσει κι αυτό, είναι από αυτά που ακούω στάνταρ όταν είμαι στο craftoδωμάτιο!)
Συγνώμη που μου βγήκε μελό το Top 5, αλλά συνήθως τέτοια τραγούδια δεν μας σημαδεύουν;
Να σας πω μόνο ότι όλα αυτά τα τραγούδια (με εξαίρεση το τελευταίο βέβαια), όχι μόνο έχω χρόνια να τα ακούσω, αλλά τα αποφεύγω κιόλας. Πάντως, μετά από την σημερινή αναζήτηση, ήθελα να κάνω κάτι που απολάμβανα συχνά παλιά και είχα πολύ καιρό να κάνω: ξαναέβαλα αυτού του είδους τα τραγούδια στο background, έβαλα και ένα stickάκι να καίει, άφησα ανοιχτό μόνο ένα φώς κοντά μου, ξάπλωσα στον καναπέ και διάβασα το ανάλαφρο chick lit βιβλίο μου. Το μόνο που μου έλειπε ήταν το κρασάκι μου, ας όψεται η δίαιτα! (Άλεξ, ξέρεις εσύ... χεχεχε)
Ευχαριστώ πολύ Puccarina μου που μου έδωσες την ευκαιρία να κάνω αυτήν την μουσική αναδρομή και να απολαύσω ένα άκρως χαλαρωτικό βραδάκι!!!
Επειδή έχει κυκλοφορήσει αρκετά το βραβείο αυτό στην γειτονιά μας, θα το χαρίσω σε όποια δεν έχει παίξει ακόμα και θέλει!
Φιλιά σε όλες και ελπίζω να επανέλθω σύντομα με καμιά δημιουργία!
Όσο για το δεύτερο νέο... πρόκειται για το νέο εργαλείο που λανσάρεται σήμερα από την Inlinkz και που ήρθε να μας κάνει την ζωή εύκολη!
Τώρα θα μου πείτε τι είναι αυτό το εργαλείο...
Έχετε δει πώς στο τέλος κάθε κάρτας που φτιάχνω βάζω συνδέσεις με τα υλικά που έχω χρησιμοποιήσει; Ναι, αυτές οι μικρές εικόνες... Μπορείτε να δείτε και ένα παράδειγμα παρακάτω, με μία λίστα που έχω ετοιμάσει με τα αγαπημένα μου εργαλεία και υλικά.
Αναρρωτηθήκατε ποτέ πώς κάνω αυτές τις λίστες; Ε, λοιπόν, είχα ένα μικρό μυστικό το οποίο μπορώ πλέον να μοιραστώ μαζί σας!
Το Link Manager της Inlinkz είναι μία καινούρια υπηρεσία, ένα εργαλείο στο οποίο μπορείτε να συγκεντρώσετε όλα σας τα υλικά και στη συνέχεια να δημιουργείτε λίστες με τα προϊόντα απλά επιλέγοντάς τα με "drag and drop". Είναι πραγματικά πολύ εύκολο και βολικό στην χρήση του, και γλυτώνετε πολύ χρόνο!
Παρακάτω μπορείτε να δείτε ένα video από την Kristina Werner σχετικά με το Link Manager, ώστε να καταλάβετε καλύτερα πώς λειτουργεί:
Όχι μόνο αυτό, αλλά έχω και ένα κουπόνι αν θέλετε να το δοκιμάσετε δωρεάν οι ίδιες:
22532560
Με το κουπόνι αυτό μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την υπηρεσία δωρεάν μέχρι τον Δεκέμβριο!!! Μπορείτε να μπείτε κιόλας στο Link Manager και να παίξετε για να δείτε πώς λειτουργεί. Είμαι σίγουρη ότι θα σας αρέσει όσο αρέσει και σε μένα!
Και όπως σας είπα και νωρίτερα, μπορείτε παρακάτω να δείτε και ένα παράδειγμα με το τι μπορείτε να κάνετε με το Link manager. Έχω ετοιμάσει μία λίστα με τα αγαπημένα μου εργαλεία και προϊόντα:
Δοκιμάστε το με το παραπάνω κουπόνι και δείτε πώς λειτουργεί και αν σας βολεύει... Σε όλες μας δεν μας αρέσει να βλέπουμε τα υλικά που χρησιμοποιεί κάποιος για να κάνει μία δημιουργία;
Η Μαριλού, πανέμορφο φουντωτό παιχνιδιάρικο γατάκι χαρίζεται για υιοθεσία.
Αν ενδιαφέρεστε, παρακαλώ αφήστε μου μήνυμα ή στείλτε μου ένα email στο
asterw.gr at gmail.com
Βιογραφικό:
"Γεννήθηκα ξημερώματα 15 Φεβρουαρίου. Λένε ότι το όνομά μου είναι Μαριλού, αλλά νομίζω ότι με λένε Κουκλί, γιατί όλοι έτσι με φωνάζουν όταν με βλέπουν. Μωρό με έλεγαν αδύναμο και μουντζούρα, αλλά τώρα όλοι θαυμάζουν την φουντωτή ομορφιά μου, το γουργουρητό μου και το παιχνίδι μου (χα! τους έδειξα εγώ!)
Προσωρινά φιλοξενούμαι με την μητέρα μου σε μία κυρία που οι φίλοι της φωνάζουν "γατομάνα". Έχει όμως ήδη και άλλα γατάκια στο σπίτι της και δεν μπορεί να με κρατήσει...
Μου υποσχέθηκε ότι θα μου βρει νέους γονείς, σε ένα κατάλληλο και γατόφιλο σπίτι.
Πριν δύο μέρες ετοίμασα ένα πανεύκολο χάρτινο καλαθάκι που μπορεί να φτιαχτεί μέσα σε λίγα λεπτά!
Τις οδηγίες μπορείτε να τις βρείτε στο Get Creative. Τις έχει ετοιμάσει η Ευδοκία και τόσο οι οδηγίες όσο και οι φωτογραφίες είναι κατατοπιστικότατες - δεν αφήνουν καμία απορία! Αμέσως μόλις τις διάβασα σκέφτηκα ότι έπρεπε να το δοκιμάσω οπωσδήποτε... και ιδού το αποτέλεσμα (σε λιγότερο από 30 λεπτά!):
Τα χαρτιά που χρησιμοποίησα είναι ένα βαθύ κόκκινο χαρτόνι 30x30 και χαρτιά Hippie Chic της DCWV.
Ελπίζω να σας αρέσει! Αν θέλετε να το δοκιμάσετε κι εσείς, θα βρείτε τις οδηγίες στο Get Creative: εδώ.
Ευχαριστώ πολύ Ειρήνη και Ευδοκία για το υπέροχο tutorial! Σίγουρα θα φτιάξω κι άλλα καλαθάκια στο μέλλον ;ο)
(Πρόσθεση κειμένου)
19.02.2010:
Μόλις η μητέρα μου είδε αυτές τις φωτογραφίες, μου ζήτησε να τις φτιάξω ένα καλαθάκι... Και της έκανα την χάρη ;ο)
Όλα τα χαρτιά είναι Hippie Chic της DCWV. Η εξήγηση είναι απλή: Βολεύει, όταν το χαρτόνι-βάση είναι 30 εκ., να χρησιμοποιείς για την διακόσμηση τριγύρω χαρτιά 15 εκ... και αυτή τη στιγμή το μόνο kit που έχω σε 15x15 είναι το Hippie Chic, που ούτως ή άλλως μου αρέσει πάρα πολύ!
